สุภาพสตรีผู้หนึ่งเดินทางมาจากอังกฤษเพื่อมาสารภาพบาปกับคุณพ่อปีโอ เมื่อเธอเข้าไปในที่ฟังสารภาพบาป แต่คุณพ่อปีโอกลับปิดหน้าต่างและพูดกับเธอว่า “พ่อไม่มีเวลามาฟังลูกสารภาพบาป” สตรีผู้นั้นยังคงพักอยู่ที่รอตตอนโดหลายสัปดาห์ ทุกสัปดาห์,เธอจะกลับไปยังที่ฟังสารภาพบาปของคุณพ่อปีโอ แต่เธอก็ต้องกลับไปทุกครั้งเพราะคุณพ่อปีโอยังไม่ยอมฟังเธอสารภาพบาป ด้วยความอดทนของเธอ,ในที่สุด,คุณพ่อปีโอก็ยอมฟังสารภาพบาปของสตรีผู้นี้ เธอถามคุณพ่อปีโอว่า ทำไมจึงให้เธอต้องรอคอยนานมากถึงได้ฟังสารภาพบาปของเธอ คุณพ่อปีโอตอบว่า “แล้วทำไม? ลูกจึงปล่อยให้พระเยซูเจ้ารอคอยลูกนานมากเล่า? ลูกควรสำนึกว่าพระเยซูเจ้าทรงยินดีที่จะต้อนรับลูกหลังจากที่ลูกได้ทำบาปมากมาย ลูกได้ปล่อยให้เวลาผ่านไปหลายปี นอกจากนี้,เมื่อได้ทำบาปผิดต่อสามีของลูก,ต่อแม่ของลูกแล้ว ลูกก็ยังไปรับศีลมหาสนิทพร้อมด้วยบาปหนักอีกด้วย” สตรีผู้นั้นตกตะลึงและสำนึกในความผิดของตน เธอร้องไห้ในขณะที่รับศีลอภัยบาป เธอเดินทางกลับอังกฤษในอีกสองสามวันต่อมา ด้วยความสุขอย่างยิ่ง
