โอ ลูกของแม่,หัวใจของแม่ระทมทุกข์เหมือนถูกทอดทิ้งให้เดียวดายเมื่อไม่ได้เห็นลูกเป็นเวลาสามวัน เมื่อครั้งที่เราได้พบลูกกำลังสอนอยู่ท่ามกลางธรรมจารย์ในพระวิหาร,แม่ก็ลืมความเศร้าโศกและได้รับความยินดีกลับคืนมา “ท่านตามหาลูกทำไม? ท่านไม่รู้หรือว่าลูกต้องอยู่ในบ้านของพระบิดาของลูก?” ลูกรัก,เวลานั้นแม่ยังไม่เข้าใจจนกระทั่งแม่ได้เห็นร่างของลูกอยู่ในถ้ำฝังพระศพ เป็นเวลาสามวันที่แม่ระลึกถึงคำเหล่านั้นของลูกในเวลาที่ลูกเป็นเด็ก ว่าลูกต้องทำภารกิจของพระบิดา อย่างไรก็ตาม,หัวใจของแม่ก็ยังรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งและเศร้าโศกในเวลาที่ร่างของลูกนอนอยู่บนศิลา แต่ในวันที่สาม,ลูกได้เนรมิตทุกสิ่งขึ้นใหม่,และในที่สุดหัวใจของแม่ก็ได้รับความบรรเทา
