พระเมตตาของพระเยซูเจ้า

จงบอกมนุษยชาติที่กำลังเจ็บป่วย ให้เข้ามาใกล้หัวใจอันเมตตาของเรา แล้วเราจะประทานสันติภาพให้แก่มนุษยชาติ พระเมตตาของเราไม่มีวันสิ้นสุดเลย

พระวาจาวันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2026 ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง

          เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากแคว้นกาลิลีถึงแม่น้ำจอร์แดน เพื่อรับพิธีล้างจากยอห์น ยอห์นพยายามชักชวนพระองค์ให้เปลี่ยนพระทัย เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าควรจะรับพิธีล้างจากท่าน แต่ท่านกลับมาพบข้าพเจ้า” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เวลานี้ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ก่อน เพราะเราควรจะทำทุกอย่างตามพระประสงค์ของพระเจ้า” ยอห์นจึงยอมทำตาม เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างแล้ว เสด็จขึ้นจากน้ำ ทันใดนั้นท้องฟ้าเปิดออก พระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระจิตของพระเจ้าเสด็จลงมา เหนือพระองค์ดุจนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา”
(มัทธิว 3:13-17)








วันอังคารที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

การทำวันเสาร์ต้นเดือน


แม่พระทรงอธิบายเกี่ยวกับการทำวันเสาร์ต้นเดือนแก่ซิสเตอร์ลูซีอา ซานโตส เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 1925 
ดูเถิด ลูกสาวของแม่ หัวใจของแม่ถูกล้อมรอบด้วยหนาม ซึ่งคนเนรคุณทิ่มแทงหัวใจของแม่ทุกขณะด้วยการดูหมิ่นและความอกตัญญู อย่างน้อยขอให้ลูกพยายามปลอบใจแม่ บอกพวกเขาว่าแม่สัญญาว่าจะช่วยเหลือในช่วงเวลาแห่งความตายด้วยพระหรรษทานที่จำเป็นสำหรับความรอด สำหรับผู้ที่ทำการชดเชยสำหรับแม่ ด้วยการไปสารภาพบาป, รับศีลมหาสนิท, ในวันเสาร์ต้นเดือนเป็นเวลาห้าเดือนติดต่อกัน พร้อมทั้งสวดสายประคำหนึ่งสาย, และอยู่กับแม่เป็นเวลาสักสิบห้านาทีด้วยการพิจารณาใคร่ครวญเกี่ยวกับ … พระธรรมล้ำลึกของสายประคำ 
การทำวันเสาร์ต้นเดือนประกอบด้วยการปฏิบัติตามองค์ประกอบต่อไปนี้ซึ่งกระทำด้วยความตั้งใจที่จะชดเชยเป็นเวลาห้าเดือนติดต่อกัน: 
 ไปสารภาพบาป (ก่อนหรือหลังวันเสาร์ต้นเดือน - และไปรับศีลมหาสนิทในสถานะพระหรรษทาน) 
รับศีลมหาสนิทในวันเสาร์ต้นเดือน 
สวดสายประคำศักดิ์สิทธิ์ ห้าทศในช่วงกลางวัน 
และ พิจารณาไตร่ตรองเป็นเวลา 15 นาทีเกี่ยวกับพระธรรมลึกล้ำของสายประคำ (อย่างน้อยหนึ่งทศ) 
-------------------- 

วันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

อุปมาเรื่องเงินตะลันต์

>
เจ้านายผู้ลึกลับคนนี้เป็นคนที่มีความอ่อนไหวและความโดดเด่นเป็นพิเศษ
>>>อ่านต่อ

วันอาทิตย์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

แม่มาร์กาเร็ตตาปรากฏแก่คุณพ่อบอสโก


คุณพ่อบอสโกฝันว่าท่านได้พบคุณแม่อยู่ใกล้พระแท่นของแม่พระผู้ทรงบรรเทา
>>>อ่านต่อ

วันเสาร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

นักบุญเทเรซาแห่งอาวีลาช่วยเหลือพระสงฆ์


ในที่สุดเขาก็ละทิ้งหญิงชั่วคนนั้นและกลับมาซื่อสัตย์ต่อชีวิตพระสงฆ์อีกครั้ง
>>>อ่านต่อ

วันศุกร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

เกร็ดประวัติพระสันตปาปายอห์นปอลที่ 2


“น้อยคนที่รู้เรื่องนี้: เรากำลังอยู่บนเครื่องบินของพระสันตะปาปายอห์นปอลที่ 2 ที่มุ่งหน้าไปยังเซเนกัล ที่ชานเมืองอิตาลี เราบินขึ้นไปบนเมฆที่เย็นจัดจนเป็นน้ำแข็งเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเครื่องบินของเราไม่มีระบบละลายน้ำแข็งที่ปีกเครื่องบิน 
ที่ความสูง 12,000 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล เราก็ตกลงมาอยู่ที่ 1,500 เมตร ทันที พวกเราทุกคนกระวนกระวายใจมาก เครื่องบินดูเหมือนจะตก แต่พระสันตปาปาก็ยังคงสงบ พระองค์กำลังอ่านเอกสารสำคัญบางอย่าง,ทรงนั่งอยู่ในที่ของพระองค์ 
ทันทีที่เครื่องบินกลับไปถึง 12,000 พระสันตปาปาก็มองออกไปนอกหน้าต่าง พยักหน้า และราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น พระองค์พูดกับเราด้วยรอยยิ้ม: 'มีปัญหาหรือ?'” 
 (เรื่องราวโดย Arturo Mari ช่างภาพหนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของวาติกัน Osservatore Romano)

วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

พระเมตตาของพระเยซูเจ้า


พระเยซูตรัสกับนักบุญโฟสตินา....จงเขียนสิ่งนี้: ก่อนที่เราจะมาในฐานะผู้พิพากษาทรงความยุติธรรม, เราจะมาในฐานะกษัตริย์แห่งพระเมตตา ก่อนที่วันแห่งพระยุติธรรมจะมาถึง, จะมีเครื่องหมายสำคัญในสวรรค์มอบให้แก่ประชาชนดังนี้: 
แสงสว่างทั้งหมดในท้องฟ้าจะดับลง และจะมีความมืดมนใหญ่หลวงปกคลุมทั่วแผ่นดินโลก ต่อจากนั้น,ประชาชนจะเห็นเครื่องหมายกางเขนบนท้องฟ้า และจากรอยแผลที่พระหัตถ์และพระบาทของพระผู้ช่วยให้รอดซึ่งถูกตอกตะปูไว้, จะมีแสงสว่างยิ่งใหญ่ส่องออกไปทั่วโลกชั่วระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งจะเกิดขึ้นไม่นานก่อนวาระสุดท้าย 
โอ พระโลหิตและน้ำ ซึ่งไหลออกมาจากดวงพระหฤทัยของพระเยซูเจ้า,เป็นน้ำพุแห่งพระเมตตาสำหรับเรา ลูกวางใจในพระองค์! 
หน้า 83/84...จากบันทึกของนักบุญโฟสตินา โควัลสกา...พระเมตตาอันศักดิ์สิทธิ์ในวิญญาณของฉัน

วันพุธที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

พระสันตปาปายอห์นปอลที่2


“ในช่วงเดือนสุดท้ายชีวิตของพระสันตะปาปายอห์นปอลที่2,พระพักตร์ของพระองค์บวมอันเนื่องมาจากการได้รับยา cortisone (พระองค์เป็นโรคพาร์กินสัน) 
ผู้ช่วยของพระองค์จะยืนเคียงข้างพระองค์เพื่อเช็ดน้ำลายออกจากปาก ขณะที่พระองค์พยายามพูดกับผู้เข้าเฝ้าจำนวนมาก 
ชายผู้ซึ่งเทศน์สอนด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะอย่างเชี่ยวชาญมาหลายทศวรรษเพื่อปลุกเร้าใจของผู้ฟัง, บัดนี้ทำได้เพียงแต่พูดถ้อยคำอย่างยากลำบาก 
แต่พระสันตปาปายอห์น ปอลไม่อยากให้ผู้คนที่เข้าเฝ้าพระองค์ตรัสต้องเสียใจ, พระองค์ทรงต้องการให้พวกเขาเห็นพระองค์เพื่อประโยชน์ของพวกเขา 
ชายผู้ที่สอนให้โลกรู้จักวิธีการใช้ชีวิตกำลังสอนพวกเขาถึงวิธีการตาย 
พระองค์นอนอยู่บนเตียงและขอให้อ่านพระวรสารของยอห์น ถ้อยคำสุดท้ายของพระองค์คือ (ภาษาโปแลนด์) Pizwolcie mi odejc do domu Ojca (ให้ฉันไปบ้านของพระบิดาเถิด)" 
ครั้งหนึ่งพระองค์เคยกล่าวไว้ว่า: "เมื่อค่ำคืนกลืนกินเรา เราต้องคิดถึงรุ่งอรุณที่กำลังจะมาถึง 
เราต้องเชื่อว่าทุกเช้าพระศาสนจักรจะฟื้นคืนชีพโดยอาศัยบรรดานักบุญของเธอ 
ไม่ใช่เพราะพวกเขาได้พิชิตโลก แต่เพราะพวกเขายอมให้พระคริสต์พิชิตพวกเขา” 
นักบุญพระสันตปาปายอห์น ปอลผู้ยิ่งใหญ่ 
 {รูปสีน้ำมันโดย Ruben Ferriera}