คนที่กำลังจะตายซึ่งละเลยความรอดของวิญญาณของเขาตลอดชีวิต จะพบหนามในทุกสิ่งที่มาสู่เขา หนามในการรำลึกถึงความสนุกสนานในอดีต การแข่งขันที่เคยเอาชนะได้ หนามในเพื่อนๆที่จะมาเยี่ยมเขา และในสิ่งใดก็ตามที่มาปรากฏต่อหน้าเขา ในทางกลับกันก็มีหนามของบิดาฝ่ายจิตที่พยายามช่วยเหลือเขา หนามของศีลอภัยบาป ศีลมหาสนิท และการเจิมน้ำมันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเขาจะต้องรับ หนามแม้แต่ในไม้กางเขนที่วางอยู่ตรงหน้าเขา
โอ้ฉันช่างโง่เขลาเสียจริง! คนใกล้ตายที่น่าสงสารจะพูดว่า ด้วยโอกาสหลายครั้งที่พระเจ้าทรงประทานให้ ฉันสามารถเป็นนักบุญได้ ฉันสามารถใช้ชีวิตที่มีความสุขในพระหรรษทานของพระเจ้า และหลังจากหลายปีที่พระองค์ประทานเวลาให้ฉัน ฉันพบอะไรในความทรมาน ความไม่ไว้วางใจ ความกลัว การตำหนิในจิตใจ และบัญชีที่ต้องชำระต่อพระเจ้า? ฉันแทบจะช่วยวิญญาณของฉันไว้ไม่ได้เลย แล้วเขาจะพูดอย่างนี้เมื่อใด เมื่อน้ำมันตะเกียงกำลังจะหมดลง และฉากของโลกนี้กำลังจะปิดลงตลอดกาล เมื่อเขาพบว่าตัวเองกำลังมองดูความเป็นนิรันดร์สองแบบ แบบหนึ่งมีความสุข อีกแบบหนึ่งน่าสังเวช เมื่อเขาใกล้จะหายใจเฮือกสุดท้ายซึ่งขึ้นอยู่กับความสุขชั่วนิรันดร์หรือความสิ้นหวังชั่วนิรันดร์ของเขา ตราบใดที่พระเจ้ายังคงเป็นพระเจ้า
คุณไม่รู้หรือว่าความตายไม่รอใคร ไม่เคารพใครเลย โอ้ คุณจะแสดงให้คนบาปที่กำลังจะตายเห็นได้อย่างไรว่า สิ่งของทั้งหมดในโลกนี้เป็นสิ่งไร้สาระ เป็นความโง่เขลา และการโกหก แต่จะมีประโยชน์อะไรที่จะเข้าใจความจริงเหล่านี้เมื่อหมดเวลาในการใช้ประโยชน์จากมัน
แหล่งข้อมูล: Preparation for Death
