ในการพูดให้คำแนะนำก่อนนอนแก่บรรดาเยาวชน เมื่อวันที่ 17 เมษายน 1862 คุณพ่อบอสโกได้กล่าวดังนี้
“พระเจ้าชาร์ลส์แห่งฝรั่งเศสซึ่งถูกกองทัพอังกฤษปิดล้อม มิได้ทรงคำนึงถึงสงครามและทรงผ่อนคลายอย่างสงบในพระราชวัง กองทหารของพระองค์พ่ายแพ้ในการรบ ดินแดนซึ่งตกไปอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู และอาณาจักรของพระองค์ก็สูญสิ้นไป ในภยันตรายเช่นนี้ นายพลได้ส่งเจ้าหน้าที่ผู้มีชื่อเสียงมาปลุกเร้าพระทัยของกษัตริย์ให้พ้นจากความเฉื่อยชา ทำให้พระองค์ตระหนักถึงความหนักหนาสาหัสของสถานการณ์ และกระตุ้นให้พระองค์ดำเนินวิธีการป้องกันครั้งสุดท้าย เมื่อเจ้าหน้าที่ไปที่พระราชวัง เขาก็ต้องรอสองหรือสามชั่วโมงเพราะพระราชาทรงยุ่งอยู่กับการพักผ่อน ในที่สุด พระราชาก็ต้อนรับเจ้าหน้าที่อย่างสุภาพ แต่แทนที่จะถามถึงสถานการณ์ทางการทหารกลับเริ่มพูดถึงการล่าสัตว์และงานเลี้ยง และปิดท้ายด้วยการเชิญเจ้าหน้าที่ให้เล่นไพ่
เจ้าหน้าที่จ้องมองที่หษัตริย์ชาร์ลของเขาอย่างตะลึง “พระองค์ไม่ได้ยินรายงานของกระหม่อมหรือ?” กษัตริย์ทรงยืนกราน "คุณกำลังคิดอะไรอยู่?
“ฝ่าบาท” เจ้าหน้าที่ทูลตอบ “ข้าพระองค์งุนงง! ข้าพระองค์ไม่เคยเห็นใครไปสู่ความพินาศอย่างสนุกสนานเช่นนี้มาก่อน!”
ลูกที่รักทั้งหลาย, ลูกอาจพูดแบบเดียวกันนี้ได้กับคนมากมายที่มีมโนธรรมเต็มไปด้วยบาป แต่กลับไม่คิดอะไรนอกจากสนุกสนานในขณะที่นรกกำลังเปิดอ้ารอรับอยู่ข้างใต้พวกเขา”
ที่มา: Don Bosco and the Priesthood Vol. 2
