คำเทศน์ของนักบุญยอห์น คริสซอนโตม (พระสังฆราช)
การสวดภาวนาเป็นแสงสว่างของวิญญาณ
การสวดภาวนาและการสนทนากับพระเจ้าเป็นสิ่งที่ดียิ่ง
(....)
ข้าพเจ้าไม่ได้หมายถึงการสวดภาวนาแต่เพียงภายนอกเท่านั้น แต่หมายถึงการสวดภาวนาจากหัวใจซึ่งไม่จบสิ้นในเวลาใดเวลาหนึ่ง แต่ต่อเนื่องกันไปตลอดวันและคืน
วิญญาณของเราต้องรวดเร็วในการขึ้นไปหาพระเจ้า ไม่ใช่เฉพาะเวลาที่เราเพ่งพิจารณาไตร่ตรอง ซึ่งกระทำด้วยจิตใจไม่ใช่เป็นหน้าที่ เราสดับฟังพระองค์ตรัสด้วยความกระหาย เรากระทำกิจการด้วยความรักความเมตตา รับใช้ผู้อื่นอย่างดี จิตวิญญาณของเราควรโหยหาพระเป็นเจ้า และเรียกหาพระองค์ในจิตใจ เพื่อที่การงานของเราจะได้มีรสชาติด้วยความรักของพระเป็นเจ้า และบังเกิดความเอร็ดอร่อยเมื่อถวายงานนั้นแด่องค์พระเจ้าจอมจักรวาล
จิตวิญญาณ....เป็นเหมือนเด็กทารกกำลังร้องไห้ฟูมน้ำตาหามารดาของเขาเพราะหิวนม ซึ่งพระเป็นเจ้าทรงจัดเตรียม เด็กทารกได้รับสมความปรารถนาของเขา และได้รับของขวัญมากมายจากโลกแห่งธรรมชาติ
(....)
ข้าพเจ้าพูดถึงการสวดภาวนาที่ไม่ใช่คำพูด
แต่เป็นการโหยหาพระเป็นเจ้า.....ของขวัญมิใช่มาจากมนุษย์แต่มาจากพระหรรษทานของพระเป็นเจ้า อัครสาวกเปาโลกกล่าวว่า “เราไม่รู้ว่าจะสวดาภาวนาอย่างไร แต่พระจิตเจ้าทรงวอนขอเพื่อเรา (....)
จงฝึกฝนการสวดภาวนาตั้งแต่เริ่มต้น จงทาสีบ้านของท่านด้วยสีแห่งความถ่อมตนและสุภาพเรียบง่าย ทำให้บ้านส่องสว่างด้วยแสงแห่งความยุติธรรม ประดับบ้านด้วยใบไม้สีทองแห่งกิจการที่ดีงาม ตกแต่งบ้านด้วยกำแพงและศิลาแห่งความเชื่อและความรุ่งเรือง
