น.
ยอห์น คริสซอสโตม กล่าวว่า “เปโตรรู้ความจริงว่าพระเยซูเจ้าคือพระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงชีวิต แต่ท่านไม่รู้ความจริงของธรรมล้ำลึกแห่งไม้กางเขนและการกลับคืนชีพ” ตามพระวรสารวันอาทิตย์นี้
เปโตรได้รับพระหรรษทานของพระเป็นเจ้าทำให้รู้ว่า “พระเยซูเจ้าคือพระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงชีวิต”
ท่านกล่าวได้อย่างถูกต้องเกี่ยวกับฐานะพระอาจารย์ของท่าน แต่กลับไม่เข้าใจเกี่ยวกับการที่พระเมสสิยาห์จะนำความรอดมาให้มนุษยชาติ ท่านขัดขวางพระองค์โดยแย้งว่า พระองค์จะไม่ได้รับความทรมานที่กรุงเยรูซาเล็มตามที่พระองค์ได้บอกท่าน
และแล้วพระเยซูเจ้าจึงได้ตอบโต้เปโตร ซึ่งเป็นเรื่องน่าตกใจสำหรับเปโตร พระองค์เรียกท่านว่าซาตาน
แต่พระองค์มิได้หมายความว่าเปโตรคือซาตาน แต่หมายความว่าท่านเป็นปฏิปักษ์ต่อแผนการของพระเจ้า
(เหมือนที่ซาตานพยายามทำลายแผนการทุกอย่างของพระเป็นเจ้า)
มีสองหนทางที่แตกต่างกัน ทางหนึ่งเป็นหนทางของซาตาน นั่นคือความเชื่อที่ว่ามนุษย์สามารถควบคุมหรือชี้นำองค์พระผู้สร้างได้
(เช่นเดียวกับที่ยูดาสคิดวางแผนให้พระเยซูเจ้าทำอัศจรรย์ เมื่อถูดทหารมาจับกุมพระองค์) เราพบเห็นเรื่องนี้ได้ในปัจจุบันที่มาในรูปแบบต่างๆ เช่น กลุ่ม New
Age ที่แนะนำให้แสวงหาความสุขสนุกสบายในโลก วิทยาศาสตร์ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า ฯลฯ
อีกหนทางหนึ่งคือ
หนทางขององค์พระผู้ไถ่
ซึ่งบอกว่ามนุษย์อยู่ในบาปและความโน้มเอียงในบาป จำเป็นต้องได้รับการไถ่ให้รอดพ้น และความรอดมาจากพระเป็นเจ้า
เราจะได้รับความรอดโดยอาศัยความถ่อมตนและการละทิ้งบาปหรือตายต่อบาป พระเยซูเจ้าตรัสอย่างหนักแน่นว่า
“ผู้ที่ต้องการติดตามเราต้องปฏิเสธตนเอง
แบกกางเขนของตนและติดตามเรามา” และ “ผู้ที่พยายามรักษาชีวิตของตนไว้ กลับจะสูญเสียชีวิตไป แต่ผู้ที่ยอมสละชีวิตของตนเพราะเห็นแก่เรา
จะได้รับชีวิตกลับคืนมาใหม่ และเป็นชีวิตนิรันดร”
แม่ได้พูดกับลูกอย่างต่อเนื่องเสมอมา เพราะในห้วงเวลานี้ไม่เหมือนกับห้วงเวลาอื่น เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องราวของการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่วซึ่งดำเนินสืบเนื่องมานับตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกาลเวลา 
อักเนส กอนซา โบจาเซีย (นามเดิม ของคุณแม่เทเรซา) เกิดวันที่ 27 สิงหาคม 1910 ในครอบครัวชาวแอลบาเนียที่อบอุ่นและศรัทธาในเมืองสโคบเจ ประเทศยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันอยู่ในมาเซโดเนีย) บิดาของเธอคือ นิโคลา รู้จักกันดีในนามของนักธุรกิจก่อสร้างและดำเนินชีวิตอย่างคริสตชนที่แท้จริงโดยยอมเปิดบ้านของตัวเองสำหรับคนยากจน ส่วนมารดาคือนาง ดรอนดา ก็ได้รับความเคารพนับถือจากเพื่อนบ้านเพราะมีความเชื่อที่มั่นคง 