Pages
พระเมตตาของพระเยซูเจ้า
จงบอกมนุษยชาติที่กำลังเจ็บป่วย ให้เข้ามาใกล้หัวใจอันเมตตาของเรา แล้วเราจะประทานสันติภาพให้แก่มนุษยชาติ พระเมตตาของเราไม่มีวันสิ้นสุดเลย
พระวาจาวันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2026 ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากแคว้นกาลิลีถึงแม่น้ำจอร์แดน เพื่อรับพิธีล้างจากยอห์น ยอห์นพยายามชักชวนพระองค์ให้เปลี่ยนพระทัย เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าควรจะรับพิธีล้างจากท่าน แต่ท่านกลับมาพบข้าพเจ้า” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เวลานี้ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ก่อน เพราะเราควรจะทำทุกอย่างตามพระประสงค์ของพระเจ้า” ยอห์นจึงยอมทำตาม เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างแล้ว เสด็จขึ้นจากน้ำ ทันใดนั้นท้องฟ้าเปิดออก พระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระจิตของพระเจ้าเสด็จลงมา เหนือพระองค์ดุจนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา”
(มัทธิว 3:13-17)
พระวาจาวันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2026 ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากแคว้นกาลิลีถึงแม่น้ำจอร์แดน เพื่อรับพิธีล้างจากยอห์น ยอห์นพยายามชักชวนพระองค์ให้เปลี่ยนพระทัย เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าควรจะรับพิธีล้างจากท่าน แต่ท่านกลับมาพบข้าพเจ้า” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เวลานี้ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ก่อน เพราะเราควรจะทำทุกอย่างตามพระประสงค์ของพระเจ้า” ยอห์นจึงยอมทำตาม เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างแล้ว เสด็จขึ้นจากน้ำ ทันใดนั้นท้องฟ้าเปิดออก พระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระจิตของพระเจ้าเสด็จลงมา เหนือพระองค์ดุจนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา”
(มัทธิว 3:13-17)
วันอาทิตย์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2567
วันเสาร์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567
วันศุกร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2567
แบกกางเขนพร้อมกับพระคริสตเจ้า
ผู้ที่โอบกอดกางเขนและทนแบกด้วยความอดทน,ทำให้กางเขนเบาขึ้น แท้จริง,น้ำหนักของกางเขนกลายเป็นสิ่งปลอบประโลมใจเขาด้วยซ้ำ เพราะพระเจ้าทรงประทานพระหรรษทานแก่ทุกคนที่แบกกางเขนด้วยน้ำใจดีของเขาเพื่อทำให้พระองค์ทรงพอพระทัย
ผู้ที่ปฏิเสธกางเขนจะได้อะไรเล่า? เขายิ่งเพิ่มน้ำหนักให้กับกางเขนเท่านั้น
- นักบุญอัลฟองโซ ลิกัวรี
วันพฤหัสบดีที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2567
สิ่งที่มาจากปีศาจและสิ่งที่มาจากพระเจ้า
มโนภาพใดๆของชีวิตของลูกที่มุ่งความสนใจไปที่บาปในอดีตถือเป็นเรื่องโกหกและมาจากปีศาจ พระเยซูทรงรักลูกและทรงอภัยบาปของลูกแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีที่ว่างให้แก่จิตใจที่ตกต่ำ อะไรก็ตามที่ชักนำลูกให้เป็นอย่างอื่นถือเป็นการเสียเวลาอย่างแท้จริง นอกจากนี้มันยังเป็นสิ่งที่ขัดพระทัยคนรักผู้อ่อนโยนของเราอีกด้วย ในทางกลับกัน, ถ้ามโนภาพของชีวิตลูกประกอบด้วยสิ่งที่ลูกสามารถเป็นหรือจะเป็นในภายหน้า, มโนภาพนั้นก็มาจากพระเจ้า
จดหมายของคุณพ่อปีโอ (ถึง Maria Gargani, 26 สิงหาคม 1916)
วันพุธที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2567
พระธรรมใหม่ - พระธรรมเดิม
ในวันประกอบพิธีถวายพระวิหารที่สร้างโดยกษัตริย์โซโลมอน, มีสมณะ 120 คนร่วมในพิธี(2 พงศาวดาร 5:11) หีบพันธสัญญาถูกนำเข้ามาในพระวิหาร(2 พงศาวดาร 5:7) และไฟได้ลงมาจากท้องฟ้าเผาเครื่องถวายบูชา (2 พงศาวดาร 7:1)
ในวันพระจิตเสด็จลงมา,บรรดาศิษย์ 120 คนได้มารวมตัวกันในห้อง(กิจการ 1:15) และพระมารดาของพระเยซูคริสต์(หีบพันธสัญญาใหม่) ก็อยู่ด้วย (กิจการ 1:14) พระจิตเจ้าได้เสด็จลงมาเป็นรูปลิ้นไฟ (กิจการ 2:3)
วันอังคารที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2567
รับใช้ผู้เจ็บป่วยคือรับใช้พระคริสต์
"เมื่อฉันทำความสะอาดบาดแผลของคนยากจน ฉันกำลังทำความสะอาดบาดแผลของพระคริสต์" " (นักบุญคุณแม่เทเรซาแห่งกัลกัตตา)
ผมยังจำชายชราคนหนึ่งได้อย่างชัดเจน,ซึ่งเสียชีวิตด้วยใบหน้าที่เป็นสุข,เพราะมีบรรดาซิสเตอร์ที่อ่อนหวานที่ร้องเพลงให้เขาฟังอย่างอ่อนโยนและสวดภาวนาร่วมกับเขา ดังที่คุณแม่เทเรซากล่าวไว้ "เมื่อฉันทำความสะอาดบาดแผลของคนยากจน ฉันก็กำลังทำความสะอาดบาดแผลของพระคริสต์" ประจักษ์พยานของชายชราเกี่ยวกับความเชื่อที่มีชีวิต ทำให้ความเชื่อของผมเติบโตและมีวัยวุฒิ เขาทำให้ผมรู้ว่าการเป็นคริสตชนไม่ใช่แค่การรักพระเจ้าเท่านั้น แต่เป็นการรู้จักพระองค์ในผู้อื่นด้วย..
วันจันทร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2567
พระเยซูเจ้าตรัสกับนักบุญเมชทิลด์
พระเยซูเจ้าปรากฏแก่นักบุญเมคทิลด์(St. Mechtilde)โดยทรงยื่นพระหัตถ์และบาดแผลที่เปิดออกของพระองค์
“เมื่อถูกตรึงแขวนอยู่บนไม้กางเขน” พระองค์ตรัส “บาดแผลทั้งหมดของเรามีเลือดไหล บาดแผลแต่ละรอยเป็นเสียงร้องวิงวอนต่อพระบิดาเพื่อความรอดของมนุษย์ และบาดแผลทั้งหมดยังคงส่งเสียงร้องทูลต่อพระองค์เพื่อบรรเทาพระพิโรธของพระองค์ต่อคนบาป… ในขณะที่เราถวายธรรมชาติมนุษย์ของเราแด่พระบิดาด้วยความรักอันเหลือล้น เลือดอาบร่างกายของเรา เราเป็นเครื่องถวายบนแท่นบูชาแห่งไม้กางเขน ดังนั้นด้วยความรักแบบเดียวกันนี้,เราจึงถวายตัวของเราแด่พระบิดาเจ้าเพื่อคนบาป เราถวายทุกสิ่งแด่พระองค์ด้วยเครื่องมือแห่งมหาทรมานของเรา,เพื่อสิ่งที่เราปรารถนามากที่สุด,นั่นก็คือ ให้คนบาปกลับใจและมีชีวิต... ตราบใดที่คนบาปยังคงอยู่ในบาป พวกเขาได้ยืดตัวของเราและตรึงไว้บนไม้กางเขน แต่ทันทีที่เขาสำนึกผิดและกลับใจ,เขาได้ปลดปล่อยเรา ราวกับว่าเราได้หลุดออกจากไม้กางเขนแล้ว และเราก็ล้มลงด้วยน้ำหนักทั้งหมดของเราบนตัวเขาเหมือนที่เราล้มลงบนโยเซฟชาวอาริมาเธียในสมัยก่อน ด้วยพระหรรษทานและพระเมตตาของเรา,เรามอบตัวเราไว้ในมือของเขา เพื่อว่าเขาจะกระทำกับเราตามที่เขาพอใจ”
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)








