สตรี 17 คนได้รับการสถาปนาเป็นนักบุญในปีนี้

                   VATICAN CITY (CNS) – พระสันตะปาปาฟรังซิสทรงรับรองให้สตรีสามคนได้รับการประกาศเป็นนักบุญและทรงรับรองการเป็นมรณะสักขีของซิสเตอร์ 14 คนที่ถูกฆ่าตายในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน
                    พระสันตะปาปาทรงรับรองอย่างเป็นทางการอัศจรรย์ที่จำเป็นสำหรับการประกาศให้เป็นนักบุญของมาร์เกอริต เบย์ซึ่งเป็นฆราวาสจากสวิตเซอร์แลนด์ เธอเป็นที่รู้จักทางด้านชีวิตจิตวิญญาณของเธอในการเผชิญกับความทุกข์ทรมานทางกายจากรอยแผลศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์ที่เธอได้รับบนร่างกายของเธอ
                     เธอเกิดในปี 1815 เมื่อเติบโตขึ้นเธอได้คอยช่วยเหลือเกษตรกรชาวนาในหมู่บ้านเล็กๆของเธอและกลายเป็นสมาชิกที่มีชื่อเสียงของคณะฟรังซิสกันฆราวาส เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1879 และพระสันตะปาปาจอห์นปอลที่ 2 ทรงสถาปนาเธอในปี 1995
                    พระสันตะปาปาฟรังซิสยังทรงลงพระนามรับรองมรณะสักขีของซิสเตอร์อิสซาเบลลา ลาบาบาอันเดีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในนามคุณแม่ มารี เดล คาร์เมน พร้อมด้วยซิสเตอร์อีก 13 คนซึ่งเป็นสหายของเธอ พวกเขาถูกฆ่า "ในสมัยที่มีความเกลียดชังต่อความเชื่อในพระคริสต์" ที่สเปนในปี 1936 จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้บรรดาซิสเตอร์เหล่านี้ได้รับการสถาปนาเป็นนักบุญ
                   นอกจากนี้ พระสันตะปาปาฟรังซิสยังทรงรับรองความกล้าหาญเยี่ยงวีรชนของคุณแม่ Soledad Sanjurjo Santos ผู้อยู่ในคณะ the Servants of Mary เธอเกิดที่อาเรซิโบ,เปอร์โตริโกในปี 1892 เธอเป็นที่รู้จักในนาม "ไข่มุกแห่งแอนทิลลิส" เพราะเธอดำรงตำแหน่งอธิการแห่งแอนทิลลิสและขยายงานของคณะในการดูแลคนป่วยทั่วประเทศคิวบา , สาธารณรัฐโดมินิกัน และเปอร์โตริโก เธอเสียชีวิตในปี 1973
                   ซิสเตอร์ชาวโปแลนด์ Anna Kaworek เป็นอีกผู้หนึ่งที่พระสันตะปาปาทรงประกาศให้เป็นนักบุญในคราวเดียวกันนี้ เธอมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872-1936 และได้ร่วมก่อตั้งคณะซิสเตอร์แห่งนักบุญอัครเทวดามีคาแอล

พระศาสนจักรยุคที่ห้า

นี่คือเวลาที่ชั่วร้าย ศตวรรษที่เต็มไปด้วยอันตรายและภัยพิบัติ เริ่มต้นจากการกำเนิดของโปรแตสแตนท์
>>>อ่านต่อ

แม่พระทรงอำนาจเหนือปีศาจ

ถ้าหากอ่านหนังสือนี้แล้วเราจะรู้เหตุผลว่าทำไมและอย่างไรปีศาจจึงมาอยู่ที่นั่น ซึ่งจะทำให้เรารู้สึกกลัวจนถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว
>>>อ่านต่อ

วิธีสานใบลานสำหรับการแห่

ขั้นบันได้ศักดิ์สิทธิ์ที่กรุงโรม

                  ใครที่เคยไปวาคิกันที่อยู่ในกรุงโรมอาจเคยไปแสวงบุญที่ขั้นบันได้ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งอยู่ที่ Pontifical Sanctuary of the Holy Stairs ที่อยู่ในกรุงโรม ขั้นบันได้นี้เป็นขั้นบันไดหน้าเฉลียงที่ปอนติอัส ปิลาตใช้พิพากษาพระเยซูเจ้า กล่าวกันว่าพระเยซูเจ้าทรงหกล้มที่ขั้นบันไดนี้ ผู้ที่มาแสวงบุญที่นี่จะคุกเข่าขึ้นไปตามขั้นบันไดแต่ละขั้นพร้อมกับสวดภาวนาเพื่อเป็นการใช้โทษบาปของตน ขั้นบันไดทำด้วยหินอ่อนอยู่ระหว่างผนังที่ประดับลวดลายเฟรสโก  ตั้งแต่ครั้งแรกที่นำมาไว้ที่วาติกันมีการใช้แผ่นไม้ปิดทับไว้ด้านบนหินอ่อนเพื่อเป็นการรักษาสภาพไว้ แต่ในเทศกาลมหาพรตปีนี้จะเป็นปีแรกที่เจ้าหน้าที่จะนำแผ่นไม้ออก นับว่าเป็นครั้งแรกใน 300 ปีนับตั้งแต่ปี 1723 ที่มีการเปิดแผ่นไม้ออก ดังนั้นผู้ไปแสวงบุญในปีนี้จะได้สัมผัสกับหินอ่อนของขั้นบันไดในเวลาที่คุกเข่าขึ้นไป จะเริ่มเปิดใช้ในวันที่ 11 เมษายนนี้ และจะเปิดทิ้งไว้ประมาณหนึ่งเดือน

                 ในรูป Mei Wen of Perth, ชาวออสเตรเลีย สัมผัสกับขั้นบันไดศักดิ์สิทธิ์ในระหว่างการบูรณะศาสนสถาน Pontifical Sanctuary of the Holy Stairs ในกรุงโรม  Mei Wen เป็นผู้บริจาครายใหญ่เพื่อช่วยเหลือในการบูรณะครั้งนี้

สาส์นแม่พระวันที่ 18 มีนาคม 2019

วันที่ 18 มีนาคม เป็นวันครบรอบวันเกิดของมีรยานา แม่พระสัญญาว่าจะมาหามีรยานาทุกวันเกิดของเธอ และแม่พระทรงประทานสาส์นไว้ดังนี้   >>>อ่านต่อ  

วันนี้อากาศมืดครึ้ม ขณะที่มีรยานารอคอยการประจักษ์มาของแม่พระ ฝูงชนนับพันอยู่ที่นั่นด้วย ก่อนแม่พระประจักษ์ท้องฟ้ามืดครึ้ม แต่ขณะที่แม่พระเสด็จมาและการประจักษ์เริ่มต้นขึ้น มีแสงสว่างส่องมาที่มีรยานาและประชาชนที่นั่นชั่วขณะหนึ่ง

  

คุณจะเลือกหมาป่าตัวไหน

           นักรบเฒ่าชาวอินเดียนแดงแห่งเผ่าเชอโรกีคนหนึ่งพูดกับหลานชาย “มีการต่อสู้อยู่ในตัวของปู่ เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างหมาป่าสองตัว 
          ตัวหนึ่งคือความชั่ว - มันคือ ความโกรธ อิจฉา ซึมเศร้า ตะกละ เสียใจ หยิ่งจองหอง เห็นแก่ตัว แก้แค้น ไสยศาสตร์ การโกหก ภาคภูมิใจในสิ่งที่ผิด ลุแก่อำนาจ และการเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง.  
         ส่วนอีกตัวคือความดี – มันคือ ความยินดี สันติภาพ ความรัก ความหวัง ความสงบ ความถ่อมตน ความเมตตากรุณา การทำบุญให้ทาน ความเห็นอกเห็นใจ ความสง่า ความจริง และความเชื่อ. การต่อสู้ดำเนินอยู่ในตัวของปู่ และในตัวของมนุษย์ทุกคนด้วย”
          หลานชายครุ่นคิดถึงเรื่องนี้สักพักหนึ่งแล้วจึงถามปู่
           “หมาป่าตัวไหนเป็นฝ่ายชนะครับคุณปู่?”
            นักรบเฒ่าเชอโรกีตอบ
           “ตัวที่เราให้อาหารมันนั่นแหละ”