พระเมตตาของพระเยซูเจ้า

จงบอกมนุษยชาติที่กำลังเจ็บป่วย ให้เข้ามาใกล้หัวใจอันเมตตาของเรา แล้วเราจะประทานสันติภาพให้แก่มนุษยชาติ พระเมตตาของเราไม่มีวันสิ้นสุดเลย

พระวาจาวันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2026 ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง

          เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากแคว้นกาลิลีถึงแม่น้ำจอร์แดน เพื่อรับพิธีล้างจากยอห์น ยอห์นพยายามชักชวนพระองค์ให้เปลี่ยนพระทัย เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าควรจะรับพิธีล้างจากท่าน แต่ท่านกลับมาพบข้าพเจ้า” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เวลานี้ ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ก่อน เพราะเราควรจะทำทุกอย่างตามพระประสงค์ของพระเจ้า” ยอห์นจึงยอมทำตาม เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างแล้ว เสด็จขึ้นจากน้ำ ทันใดนั้นท้องฟ้าเปิดออก พระองค์ทอดพระเนตรเห็นพระจิตของพระเจ้าเสด็จลงมา เหนือพระองค์ดุจนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา”
(มัทธิว 3:13-17)








วันจันทร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ผู้ปกป้องคนยากจน


นักบุญแอนโทนีเคยเผชิญหน้ากับผู้ทรมานคนยากจนและผู้บริสุทธิ์หลายคนในโอกาสต่างๆ และได้ต่อสู้เพื่อคนยากจนเพื่อความยุติธรรมแก่เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายเหล่านั้น การฆาตกรรมและการปล้นสะดมกลายเป็นเรื่องประจำวันในเมือง การจุดไฟเผาบ้านเรือนและอาชญากรรมต่างๆ,เป็นเรื่องปกติในสมัยนั้น การยุติเรื่องนี้ถือเป็นการอภิบาลที่มีค่าที่สุดที่แอนโทนีได้ทำเพื่อคนจน ลูกหนี้ที่ไม่สามารถชำระหนี้ได้จะต้องสูญเสียอิสรภาพและทรัพย์สินที่มีของตน หลายคนถูกเนรเทศออกจากเมืองหรือถูกจองจำในคุกใต้ดินจนเสียชีวิต
แอนโทนีพยายามช่วยลูกหนี้ที่ยากจนจากความยากลำบาก เขาบอกบรรดาเจ้าหนี้ว่าสิ่งที่พวกเขาทำนั้นเป็นบาปร้ายแรงต่อพระเจ้าและผิดต่อมนุษย์ และแนะนำให้พวกเขามีใจเมตตา หลังจากฟังแอนโทนีพูดแล้ว,เจ้าหนี้หลายคนก็เปลี่ยนแปลงแก้ไขแนวทางของตน แอนโทนีไม่ได้หยุดเพียงแค่เทศน์สอน,เขาได้กระตุ้นเตือนเจ้าเมืองด้วยและความพยายามของเขาก็ไม่สูญเปล่า ด้วยความพยายามของแอนโทนี,ทำให้มีการบังคับใช้กฎหมายใหม่ตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1231 ตามกฎหมายนี้,ลูกหนี้ที่ไม่สามารถชำระหนี้ได้จะรอดพ้นจากการจำคุก,ถ้าหากพวกเขาตกลงที่จะสละทรัพย์สินที่เหลืออยู่ แอนโทนี่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการแต่งกายของผู้คน เขาทำให้หัวขโมยจำนวนมากละทิ้งจากวิถีทางบาปของพวกเขา และทำให้พวกเขาเข้าสู่หนทางของพระเจ้า เขาแนะนำให้ผู้คนละทิ้งชีวิตที่หรูหราและสนับสนุนให้พวกเขาใช้ชีวิตที่เรียบง่ายและซื่อสัตย์ 
ซาตานทนไม่ไหวกับการช่วยชีวิตผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนของแอนโทนี มันต้องการทำร้ายแอนโทนี คืนหนึ่ง,มันจับคอของแอนโทนี่ไว้และพยายามจะบีบคอ แอนโทนี่ร้องเรียกหาพระแม่มารีย์เสียงดังและขอให้พระนางช่วยเขาจากเงื้อมมือของซาตาน เมื่อได้ยินพระนามพระนางมารีย์,ซาตานก็วิ่งหนีไป

วันอาทิตย์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2566

เนินเขาสิบลูก


มีคุณพ่อต้องปีนขึ้นไปบนเนินเขาแต่ละเนินทั้งสิบที่อยู่ข้างหน้าคุณพ่อ
>>>อ่านต่อ

วันเสาร์ที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ซิสเตอร์มารี-มาร์ธา ชัมบอน


มีหลายครั้งที่มารี-มาร์ธาได้รับอนุญาตให้พบกับครอบครัวศักดิ์สิทธิ์
>>>อ่านต่อ

วันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ทำไมนักบุญฟรังซิสจึงไม่เป็นพระสงฆ์


แม้ว่าฟรังซิสจะมีคุณสมบัติที่เหมาะสมจะเป็นพระสงฆ์ได้ แต่เขาก็เลือกที่จะยังคงเป็นเพียงสังฆานุกร(deacon ผู้ช่วยพระสงฆ์)และไม่เป็นพระสงฆ์ 
นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งคณะฟรังซิสกัน มักจะถูกคิดว่าเขาเป็นพระสงฆ์ อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยเป็นเช่นนั้น และเป็นเพียงสังฆานุกรเท่านั้น 
ตลอดชีวิตของฟรังซิส,เขามีความเคารพพระสงฆ์เป็นอย่างมาก ฟรังซิสจูบมือของพระสงฆ์ที่เขาพบบ่อยๆ “ด้วยความศรัทธาอย่างยิ่ง” เพื่อเป็นเกียรติแก่การได้รับการเจิมเป็นพิเศษที่มือของพวกเขาในวันอุปสมบท ฟรังซิสมีความศรัทธาต่อศีลมหาสนิทและแสดงความเคารพอย่างสูงต่อมือเหล่านั้นที่สัมผัสกับศีลมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ทุกวัน 
สารานุกรมคาทอลิกสรุปว่าความรักที่ฟรังซิสมีต่อศีลมหาสนิทและความรักดังกล่าวอาจนำไปสู่การตัดสินใจไม่บวชเป็นพระสงฆ์ 
ความเคารพของฟรังซิสต่อฐานะพระสงฆ์นั้นยิ่งใหญ่มากจริงๆ เนื่องจากเกี่ยวข้องกับศีลมหาสนิท ซึ่งด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน,เขาจึงไม่กล้าปรารถนาที่จะได้รับศักดิ์ศรีนั้น 
เขาไม่เคยรู้สึกเลยว่าตนคู่ควรที่จะขึ้นบันไดแท่นบูชาและร้องขอฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าเพื่อนำมาซึ่งอัศจรรย์แห่งศีลมหาสนิทอันศักดิ์สิทธิ์

วันพฤหัสบดีที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2566

เครื่องหมายแห่งกาลเวลา


นี่คือเหตุการณ์ที่เราเรียกว่า "apocalyptic." เหตุการณ์ที่พระคัมภีร์ทำนายไว้เกี่ยวกับวันสิ้นโลก อย่างนั้นหรือ?
>>>อ่านต่อ

วันพุธที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2566

นักบุญโฟสตินา


นักบุญโฟสตินาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญในวันที่ 30 เมษายน 2000
>>>อ่านต่อ

วันอังคารที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ความรอดมาจากการทำสิ่งเล็กๆน้อยๆ


นักบุญโทมัสกล่าวว่าความเจ็บปวดหลักของคนเลวทรามคือการเห็นว่าพวกเขาถูกสาปแช่งเพราะการที่เขาไม่ได้ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ เพราะถ้าหากพวกเขาต้องการและใช้ความพยายาม,พวกเขาก็จะได้รับความรุ่งโรจน์แห่งสวรรค์สำหรับตนเองด้วยพระพรต่างๆที่มีอยู่มากมาย 
ความสำนึกผิดประการที่สองนั้นเกิดจากความคิดที่ว่า ถ้าเพียงแต่พวกเขาทำสิ่งเล็กๆน้อยๆที่จำเป็นเพื่อความรอดเท่านั้น วิญญาณที่ถูกสาปแช่งดวงหนึ่งได้ปรากฏต่อนักบุญฮัมเบิร์ต และบอกเขาว่าความเจ็บปวดแสนสาหัสที่เขาต้องทนทุกข์ในนรกนั้นมีสาเหตุมาจากการคิดถึงสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ทำให้เขาสูญเสียวิญญาณไป เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เขาต้องทำเพื่อช่วยจิตวิญญาณของเขา 
วิญญาณที่ไม่มีความสุข(ในนรก)จะพูดว่า: ถ้าเพียงแต่ฉันยอมเสียสละโดยไม่มองสิ่งนั้น? ถ้าฉันจะเอาชนะการเยินยอของมนุษย์ในเวลานั้น? ถ้าฉันจะหลีกหนีจากบาปเช่นนั้น,สหายเช่นนั้น,การสนทนาเช่นนั้น ฉันก็จะไม่ถูกสาปแช่ง ถ้าฉันไปสารภาพบาปทุกสัปดาห์ ถ้าฉันได้ไปเยี่ยมศีลมหาสนิทบ่อยๆ ถ้าฉันอ่านหนังสือฝ่ายวิญญาณทุกวัน ถ้าฉันใกล้ชิดกับพระเยซูคริสต์และพระแม่มารีย์ ฉันก็จะไม่กลับไปทำบาปอีก ฉันคิดที่จะทำสิ่งเหล่านี้ แต่กลับละเลยความตั้งใจของตนเอง หรือเมื่อได้เริ่มต้นสิ่งเหล่านี้แล้ว แต่ก็ละทิ้งสิ่งเหล่านั้น ฉันจึงสูญเสียไป 
 #Catholic 4 Life