จิตใจวอกแวกเวลาสวดภาวนา

น.เบอร์นาร์ดเดินทางไปกับชาวนาคนหนึ่งซึ่งยากจนและไร้การศึกษา  ชาวนาคุยโอ้อวดว่า “ผมไม่เคยมีใจวอกแวกเวลาสวดภาวนาเลย” น.เบอร์นาร์ดแย้งว่า “ผมไม่เชื่อหรอก  ผมขอท้าพนันกับคุณ  ถ้าคุณสามารถสวดบทข้าแต่พระบิดาโดยใจไม่วอกแวกเลย   ผมจะให้ลาที่ผมขี่นี้แก่คุณ  แต่ถ้าคุณทำไม่ได้  คุณต้องมากับผมและบวชเป็นนักพรต”  ชาวนาตอบตกลงและเริ่มสวดภาวนาด้วยเสียงดังอย่างมั่นใจ  “ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย  พระองค์สถิตในสวรรค์  พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ....” แล้วเขาหยุดสวดพักหนึ่งหันมาถาม น. เบอร์นาร์ดว่า “รวมอานและบังเหียนด้วยหรือเปล่าครับ?”
.........อ่านต่อ