แต่เชื่อมั่นว่าความดีที่มีอยู่ในตน
ไม่สามารถมาจากตนเอง แต่ต้องมาจากพระเจ้า
จึงสรรเสริญผลงานของพระเจ้าในตน (สดด. 14[15]: 4)
โดยใช้คำพูดของประกาศกว่า
“ไม่ใช่สำหรับข้าพเจ้า ข้าแต่พระเจ้า ไม่ใช่สำหรับข้าพเจ้า
แต่เพื่อการถวายพระสิริมงคลรุ่งโรจน์แด่พระนามของพระองค์ (สดด. 113[115:1]: 9)
อัครสาวกเปาโลก็เช่นเดียวกัน
ท่านไม่ให้คุณค่าใดต่อความสำเร็จในการเทศนาของท่านต่อตนเอง
แต่กล่าวว่า
“อาศัยพระหรรษทานของพระเจ้า ข้าพเจ้าเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าเป็น” (1 คร. 15: 10)
แล้วท่านยังกล่าวอีกว่า
“ผู้ใดจะทำการสรรเสริญ ขอให้เขาสรรเสริญในพระเจ้า” (2 คร. 10: 17)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น