คำถาม : คุณพ่อฟอร์ทีคะ ทำไมพระเป็นเจ้าไม่ทำลายปีศาจให้หมดไปเสียเลยล่ะคะ?
คุณพ่อฟอร์ที : ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ของพระเป็นเจ้า
พระองค์จึงไม่ประสงค์ที่จะทำลายสิ่งสร้างที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดซึ่งพระองค์ทรงสร้างมา ซึ่งก็รวมทั้งปีศาจด้วย การที่ปีศาจยังคงอยู่ จะเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงพระยุติธรรมของพระเป็นเจ้า เป็นการประกาศว่ากฎเกณฑ์ของพระเป็นเจ้านั้นจะล่วงละเมิดมิได้ ผู้ใดที่ล่วงละเมิดกฎของพระองค์จะเปลี่ยนแปลงสภาพของตนเอง
และถ้าเขายังคงเลือกที่จะไม่สำนึกผิดกลับใจในการทรยศนั้น สภาพที่เปลี่ยนแปลงไปก็จะคงอยู่นิรันดร เหมือนดังตัวอย่างของปีศาจ
พวกมันเป็นข้อพิสูจน์ที่น่าเกรงขามของกฏระเบียบอันศักดิ์สิทธิ์นี้
ในอีกแง่หนึ่ง แม้แต่ปีศาจซึ่งถูกสร้างให้สมบูรณ์เพียบพร้อม ก็ไม่สามารถทำลายความงดงามในการสร้างสรรค์ของพระเป็นเจ้าด้วยความน่าเกลียดของพวกมันได้
แต่กลับทำให้เรามองเห็นความงดงามของพระหัตถกิจของพระเป็นเจ้ามากยิ่งขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับความน่าเกลียดของพวกมัน
อาสนวิหารคงจะไม่ดูสวยงามมากขึ้นถ้าเราเอารูปปั้นการ์กอย (รูปปั้นผีปีศาจ) ที่ประดับอยู่นั้นออกไป ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ปีศาจแสดงให้เราเห็นถึงพระยุติธรรม,
ความศักดิ์สิทธิ์และพระปรีชาญาณของพระเป็นเจ้าในการสร้างสรรค์สรรพสิ่งอย่างมีระเบียบเช่นนี้ จะเป็นการดีกว่าที่จะไม่มีบาปและความชั่วร้ายเข้ามาสู่สิ่งสร้างของพระองค์ อย่างไรก็ตามการมีอยู่ของปีศาจก็สามารถชี้ให้เห็นได้ว่า อะไรที่เป็นความดี, ความจริง, ความสวยงามและความศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่อาสนวิหารที่ยิ่งใหญ่ซึ่งมีหอคอยสูงลิ่วและสลักเสลาอย่างสวยงาม ก็ยังมีบางมุมที่มืดทึบ สำหรับปีศาจแล้ว แม้กาลเวลาผ่านไปเป็นศตวรรษๆๆๆ มันก็ไม่มีความหวัง ไม่ต้องสงสัยเลย ในความสิ้นหวังและเต็มไปด้วยความเศร้านี้ ถ้าหากมันสามารถทำลายตัวเองหรือฆ่าตัวตายได้
มันต้องทำอย่างแน่นอนเพื่อจะได้พ้นจากความทุกข์ของพวกมัน แต่พวกมันเป็นจิตบริสุทธิ์ ชีวิตของปีศาจจึงไม่สามารถทำลายได้ จิตบริสุทธิ์ไม่มีอวัยวะ ไม่สามารถใช้ยาพิษทำลาย มันไม่หิวโหย
และไม่สามารถตายเพราะความโศกเศร้าได้
ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ตาม
มันก็ยังมีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร
อย่างไรก็ตาม ดังที่กล่าวไว้
แม้ว่าปีศาจจะทนทุกข์ทรมานไปตลอดชั่วนิรันดร แม้ว่าพวกมันจะไม่สำนึกและตระหนักว่า การคงอยู่ของพวกมันเป็นพระพรของพระเป็นเจ้า และแม้ว่ามันจะยังกระทำการด้วยความเกลียดชังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
และอยู่ห่างไกลจากพระเป็นเจ้า
สิ่งที่มันรับรู้และมีประสบการณ์ก็คือธรรมชาติของการดำรงอยู่ไม่สามารถตายได้นั้น เป็นธรรมชาติที่พิเศษของพวกมัน
