การพิพากษา

ก่อนที่เราจะไปอยู่เบื้องหน้าพระบัลลังก์แห่งการพิพากษาของพระเป็นเจ้า  ขอให้เราทำดีที่สุดเพื่อที่เราจะไม่ไปยืนอยู่ที่นั่นด้วยมือเปล่า  เราจะถูกพิพากษาไม่ใช่เพราะเราได้ทำความชั่วแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น  แต่เราจะถูกพิพากษาเพราะการที่เราละเลยไม่ได้ทำความดีด้วย  เราต้องออกแรงทำงานอย่างเต็มกำลังเพื่อชีวิตนิรันดร  เราจะถูกพิพากษาสำหรับสิ่งที่เราได้ละเลยที่จะกระทำหรือไม่กระทำ  อาทิเช่น การทำกิจการดีทุกอย่าง  การช่วยผู้อื่นและส่งเสริมให้พวกเขาทำความดี  การเพิ่มพูนความเชื่อของเราเอง  การยอมรับความทุกข์ยากลำบาก  การมีความอดทน  การยอมรับการถูกดูหมิ่นและการถูกเบียดเบียนเพื่อเห็นแก่พระคริสตเจ้า (ซึ่งเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและยิ่งใหญ่มาก)  ดังนั้นให้เราดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ  และแน่นอน  เราจะไม่ถูกพิพากษา มิใช่เพราะกิจการดีที่เรากระทำเท่านั้น แต่เราจะกลับเป็นผู้เหมาะสมชอบธรรมโดยอาศัยความชอบธรรมของพระคริสตเจ้าด้วย