ในปี ค.ศ. 1524 นักเขียนชาวอิตาลี Gian Giorgio Trissino ได้สร้างกระแสด้วยการเสนอให้พิจารณาตัวอักษร I และ J ให้เป็นตัวอักษรที่แยกกัน แต่หลังจากการเสียชีวิตของเชกสเปียร์ในปี ค.ศ. 1616 ภาษาอังกฤษจึงยอมรับตัวอักษร J ที่เรารู้จักในปัจจุบันอย่างเต็มที่
ลองคิดดูสิ - พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ซึ่งเป็นฉบับดั้งเดิมในปี ค.ศ. 1611 เขียนพระนามพระเยซูว่า "Iesus" และชื่อนักบุญโยเซฟเป็น "Ioseph" แม้แต่ในหนังสือโรเมโอและจูเลียต(Romeo and Juliet) ของเชกสเปียร์ก็ยังพิมพ์ครั้งแรกเป็น "Romeo and Iuliet" 📚
ตัวอักษร J เริ่มต้นจากการประดับตัวเลขโรมัน I ให้มีหางข้างบนและม้วนข้างล่าง สิ่งที่เริ่มต้นจากการเขียนให้ดูสวยงามในลักษณะอักษรวิจิตรในที่สุดก็พัฒนาจนมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง ต้องใช้เวลาร่วมศตวรรษหลังจากที่ Trissino เสนอ ก่อนที่ J จะได้รับการยอมรับอย่างสมบูรณ์ว่าเป็นตัวอักษรลำดับที่ 10 ของตัวอักษรภาษาอังกฤษ
ตัวอักษรที่ปีลาตเขียนบนป้ายประกาศบนไม้กางเขนคือ - INRI - Iesus Nazarenus Rex Iudeorum..
ผู้พูดภาษาอังกฤษยุคใหม่อาจพบว่าเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการว่า Julius Caesar เขียนว่า "Iulius Caesar" แต่ข้อความดังกล่าวปรากฏอยู่ในข้อความมานานหลายศตวรรษจริงๆ🖋️
ที่มา: King James Bible (ฉบับปี 1611 และ 1629), Lettere Nuovamente Aggiunte ของ Trissino (1524), แฟ้มสะสมผลงานของเช็คสเปียร์ยุคแรก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น